23. Wierickerdijk

Om in 1672 de naderende Franse legers een halt toe te roepen, werd een strook land tussen de Zuiderzee en de Biesbosch onder water gezet. Hierdoor werden de polders onbegaanbaar voor vijandelijke troepen. Het water stond ook niet hoog genoeg om erover te varen. Zo ontstond de (Oude) Hollandse Waterlinie. De Waterlinie liep ten oosten van Hoogheemraadschap Rijnland. Rijnlandse polders lagen niet in het inundatiegebied, maar er werd wel afgewaterd op Rijnlandse polders. Deze polders lagen tussen twee parallel lopende afwateringskanalen, de Enkele en de Dubbele Wiericke, en vormden het smalste punt van de Waterlinie. De Fransen staken daarop de Lekdijk door, waardoor een groot deel van Holland onder water kwam te staan. Om verdere overstroming te voorkomen gaf prins Willem III van Oranje, bevel om in 1673 een dijk langs de Enkele Wiericke aan te leggen. Dit werd de Prinsendijk. Deze dijk moest het gebied beschermen tegen overstromingen. Hoewel de dijk in Rijnlands gebied ligt hebben zowel Delfland als Schieland tot ver in de 20ste eeuw bijgedragen aan het onderhoud van deze dijk.